Friday, April 20, 2007

...


Hiç durmadan akıtıyorum gözlerimden yaşları, anlık hafiflik oluşuyor kalbimde.Gözümün yaşı dindiği an kalp ağırlığını hissettiriyor yeniden.Tüm cesaretimi toplasam ve ondaki ağırlıkların tamamını atabilsem.Gitmeye hiç de niyeti olmayan yarayı deşiversem bir anda, acısına dayansam, sıksam dişimi.Sonra akıtsam dışarı iyileşmesini engelleyen herşeyi.Özenle sarsam, merhemlerle doldursam içindeki boşlukları.
Yaşama sıkı tutunsam, tüm gücümü iyilik yapmak için kullansam.Ya da O'ndan dilesem;
Çözülmeyecekse içimdeki kör düğüm benim ömrümü tüm benliğini iyilik yapmaya adayana armağan et, et ki el uzansın daha çok mahzun gönüle...

2 comments:

gülcan said...

ablacı1 sene oldu bu yaralar kapanmak bilmedi ama ben inanıyorum devasız dert olmaz herşey çok güzel olacak

Yasemin said...

bncede sevcan abla her aklına geldiğinde ağlamaktan vazgeç sen daha iyilerine layıksın birgün o yaralar kapanıcak ve çok daha mutlu olcaksın