Sunday, September 03, 2006

SU


Su kendi sebep oldugu yaniga kendi deva olur.Yakiciligini anlayinca suyun gene ona kosariz ilkin, soguk suya teslim ederiz yanan yerimizi, ve su kendini affettirmek istercesine cekip alir sizimizi .Hissettirmez bize acimizi o an hapseder kendi icine.Ve biz oyle anlarda minnetar oluruz hem suya hem de O'nu bize sunana, hic aklimiza gelmez bizi yakanin da ayni su oldugu.
Suda yaninca suya kosmak, O'na vefasilzik edip gene O'na kosmak gibidir.Biliriz bir ikaz vardir yasanan sikintilarda, icimiz acir yaptigimiz hatalara ve acimizi dindirmek icin yoneldigimiz tek istikamet de ikazi verenin bulundugu istikamettir.Uyari senden, deva da sendendir der ve tum benligimizle yoneliriz o an O'na.Sarmaladigini hissederiz bizi, Miknatis gibi cekilir acilarimiz, o an bizi uzen ne varsa hepsi hapsedilir, bize kalan cocuksu bir huzur ve mutluluktur...
Su hem hayattir hem hayat alandir.Hep hayat bulanlardan olalim biz...

Not;Yanmak gibi acil durumlarda gecenin bir saati bile olsa arayabileceginiz dostlariniz varsa, yanik acisi kendini hem suya teslim eder hem de telefondaki dostunuzun sesine.Ve size kalan tek sey O'na bunlar icin minnettar olmaktir :) .

1 comment:

ebru said...

telefonum hep açık biliyorsun.