Thursday, January 25, 2007

taşınmak ya da kendini taşımak...


Taşındım, eşyalarımı taşıdım, çiçeklerimi, balıklarımı,kitaplarımı ve kendimi...Kitaplarım yeni rafları mesken tuttu kendine.Koltuklarım pembe halılarn üzerine kuruldular.Balıklarım renk uyumundan pek bir memnun.Lale saksılarm cam onune rahat rahat kuruldu, dusme korkusu yok onlarda artık.Musluklardan akan sıcak su, su boruları da pek bir memnun halinden.Elbiselerim yepyeni gardolaplarda, sere serpe kırışma korkusu olmadan kasılmakta.Tabak çanaklar turuncu cici dolaplarda.
Ben daha ferah, sıcak ve sevimli bir evde yaşamaktayım şimdi.Bedenim evin her türlü konforundan faydalanmakta.Gelen misafirler daha mutlu eve gelişlerinden, ben daha mutluyum gelen misafirlerin artışından...
Yeni evim yeni umutlara, yeni iyiliklere, yeni güzelliklere vesile olur inşallah...
Ve ruhuma ev sahipliği yapan bedenim de yeniler dilerim kendini, umutla, sevgiyle ve iyilik yapabilme gücüyle...

6 comments:

ebru said...

güle güle otur. tebdil-i mekanda ferahlık vardır.

eysean said...

gel artık ayol!!

pembedeniz said...

Ayol bn gelmek istemem mi?Ama once telefon bagalanackmıs, sonra adsl naklı yapılacakmıs falan...Beklıyoruz bakalım baglanabılmeyi net alemıne.Çok ösledim sizi...

MURAT papak said...

GÜLE GÜLE OTUR TEMENNİSİ ASLINDA BİR İYİ NİYET RUHU TAŞISADA SALT GÜZEL GİBİ DURMUYOR ÖZ OLARAK..BENCE ARADA ÜZÜL HATTA GİT ESKİ EVİNİN ORALARA BIRAKTIĞIN HATIRLARA İÇTEN BİR MERHABA DE,DİNGİN Bİ RUH İÇİN İNSANIN BU MANADA BİR GERİ DÖNÜŞ/DURUŞ YAPMASI ŞART DER ESKİ BİR DÜŞÜNÜR..

eskibirdüşünür said...

düşüncelerime atıf yapılması beni ziyadesiyle memnun etti..

pembedeniz said...

:) emin ol gidip tebessümle dolanıcam eskilerin etrafında bir gün.Ama daha vaktı var...