Monday, November 13, 2006

Ben gene ayni ben...


Ne getirir hayat insana, O'ndan emir alarak bilinmez asla.Bilyoruz olacakları gelecekte diyerek yola çıktığımızda bile, o yolun bizi aslında hiç bilmediğimiz ve de bilmeye hic hazır olmadığımız menzillere götürdüğünü derin acıyla fark ederiz...
Güneşim, itiraf ediyorum San'a;acizim, kusurluyum,kırılganım ve oyle saf ki hala icim.
Kendimi korumayi hala bilmiyorum ve bir oyuncak ayidan medet bekliyorum geceleri...
Hala ogrenemedim kirilip incinmemeyi, ve kirmak isteyenler icin adayim hala...
Sozleri sorgulamaktan acizim, soylenenlerin gerceklik payi oldugunu dusunur ve sonrasinda gercek kaldiginda geriye, bir ugultudur beynimi saran.Tutlamayacak vaadlerin verilisine ermez hala aklim.Ve ben kirmanin ve yipratmanin vebalini alabilecek kadar cesur olamadim henuz.(dilerim hic olmam).
Simdi gonlumu pembe renge boyarken, ben gene ayni benim, saf ve sozu gerecek kabul edenlerdenim...
SEN'den diliyorum, beni kirilmaktan, incinmekten, yipranmaktan, SENsizlikten ve gonul YANGINindan koru.
AMIN...

10 comments:

ebru said...

yaa ne oldu gene.

pembedeniz said...

Sadece bir dua...

Anonymous said...

Ne zaman büyeceksin?
Yazdıklarında genel olarak sadece geçmişi görüyorum. Beklentin kalmadı mı?
İncinmemekse hayattan beklediğin kendini kandırma. İnsanlar çok acımasız ve bil ki insanlar bilerek, isteyerek kötülük yapıyorlar.
Artık sokakta yürümek bile tehlikeli hale gelmişken. Hala incinmekten saflıktan bahsetmek biraz safça geldi bana.
Hangi pembe dünya?? Nerde kaldı??
Yapabileceğimiz tek şey bu gerçekleri görüp İNSAN gibi yaşamak.
Kırılıp incinip yeniden ayağa kalkarak.

ebru said...

Anonim pembedenizin ne kadar hayata bağlı olduğunu görmüyor musun, yoksa görmek mi istemiyorsun. Herkesin pembe dünyası vardır içinde yaşadığı, pembedeniz bu pembe dünyasını bize yansıtmaktadır sadece, bu tarz sinirlenecek veya eleştirilecek birşey değildir.
Ayrıca insanların bilerek ve isteyerek kötülük yaptığına asla inanmıyorum. böyle düşünüyorsan hemen çevreni değiştir.
Bu tarzdan hoşlanmıyorsan da bir daha seni buralarda görmeyeyim.

pembedeniz said...

Neler oluyor burda ya?Anonım kımsın bılmıyorum ama haklı oldugun yonler var, buyumedım bı cok konuda,kabul edıyorum...
Gordugun gecmıs degıl sadece, bır umuda yelken actım ben yenıden.Ve de ıncınmeyı goze alarak.Yanı ayaga kalkarım yenıden yıkılsam da...
Ebru sakın ol :)).Saf oldugumu anlamıs arkadas hepsı bu...

ebru said...

hayır sen çok büyüdün kısa zamanda, safta değilsin üstelik. anonim saçmalıyor sadece.
Sen böyle mutlusun, başka türlü olamazsın.
+ kimse çıksın söylesin açık açık.

pembedeniz said...

Saygı duymak gerek goruslere...

Anonymous said...

Hakikaten inanamıyorum size ya...
Biz ayrı dünyalarda mı yaşıyoruz bilmiyorum.
Umut gerekli hayatta kalmak için ama kendini korumanın tek yolu gerçekçi olmak.
Böyle sevgi kelebeği gibi dolanırsanız ezen çok olur..

pembedeniz said...

Olsun bız ezılıp ezılıp ayaga kalkanlardanız :).Anka kusu gıbı küllerimizden doğarız.Hem şiddetli depremden sonrakiler hep artçıdır.Tehlike yok yani artık.Dağılan bin parçasını biraraya getirmeyi başarmış biriyim ben.İzlerin silinmesi zaman alır sadece...

Anonymous said...

ne oluyor bize anlamadım.daha dün iman gücüyle imkansizları basarırken neden bugün bunların boş şeyler olduğunu düşünüyorsunuz.göz yaşı dökmeyı ve merhamet etmeyi unuttuğumuz şu gümlerde şu dünyada daha nekadar birbirimizi ezicez nezaman sevmenin onemini anlayacağiz?birileri aramiza girip bizi bizden aldiği zaman mi inşallah ozaman herşey bitmemiş olur ve inşallah her şeyı'O'nun için yapmayı öğreniriz!murat çelik:(